اشک امام صادق(ع) در غم غیبت حضرت حجت(عج)

اشک امام صادق(ع) در غم غیبت حضرت حجت(عج)
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

اشک امام صادق(علیه السلام) در غم غیبت حضرت حجت(ارواحنا فداه):

امام صادق(علیه السلام )را دیدند که بر روی خاک نشسته است و همانند مادر فرزند از دست داده گریه میکند و به پهنای صورت اشک میریزد و چنین زمزمه دارد:

“آقای من! غیبت تو خواب را از دیدگان من ربوده و خاطرم را پریشان ساخته و آرامش دل را از من گرفته… سرور من! غیبت تو مصیبتی جان کاه بر سراسر هستی ام فرو ریخته است که هرگز از آن تسلی نمیابم. از دست دادن یاران، یکی پس از دیگری اجتماعات را فرو میریزد. بلا ها و سختی ها، رنج ها و اندوه ها آنچنان بر دلم سنگینی میکند که دیگر اشک از دیده و فریاد از سینه احساس نمیکنم….”

(بحارالانوار ج ۵۱ ص ۲۱۹)

چقدر برای مولایی که امام صادق در نبودش اشک میریخت، اشک ریختیم؟

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *