آیت الله مجتهدے تهرانے

آیت الله مجتهدے تهرانے
بسم الله الرحمن الرحیم
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ
آیت الله مجتهدے تهرانے:
✔ ساعت ۱۰ صبح، دڪتر به همراه مأمور آشپزخانه وارد اتاق بیماران مے شود. ده تخت هم داخل اتاق هست. .دڪتر مے گوید:
.
┘◄ “به این چلوکباب بدهید با ڪره، به تخت ڪنارے غذا ندهید، به او سوپ بدهید، به این شیر بدهید، به او ڪته بی نمڪ بدهید، به این آش بدهید، دیگرے نان و ڪباب. “

مریض ها همه یڪ جور به دڪتر نگاه می ڪنند.
حتے به ڪسی هم ڪه می گوید غذا ندهید، او مے فهمد ڪه امروز عمل جراحے دارد و نباید غذا بخورد، چون مے فهمد و مے شناسد ڪه دڪتر خیرش را مے خواهد، اعتراض نمی ڪند.
.
حالا اگر بلند شود و بگوید ڪه چرا به آن مریض چلوکباب بدهند و به من ندهند، دڪتر مے فهمد ڪه این شخص روانے است.
.
ما هم اگر به خدا بگوییم چرا به فلانے خانه دوهزار مترے دادے و به من ندادے، ما هم روانے هستیم. .ما هم قضا و قدر الهے را نشناختیم. . همانطور ڪه مریض به دڪتر اعتراض نمی ڪند، ما هم نباید به خدا اعتراض ڪنیم. .
.
┘◄ خداوند تبارڪ و تعالے فرموده: “اگر بنده بداند ڪه من خداے او هستم و هر چه به صلاح اوست به او مے دهم، در دلش از من ناراضے نمے شود.” . .
【ما همه مانند مریض هستیم و خدا مانند طبیب 】

 
اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وآلِ مُحَمَّدٍ وعَجِّلْ فَرَجَهُمْ

یک پاسخ به “آیت الله مجتهدے تهرانے”

  1. م.ق می‌گه:

    سلام
    عالی بود

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *